آل طه صلی الله علیه و آله وسلم

پس پاک خدای با عظمت ، از زمین گون گون طبیعت خاکی فراهم کرد ،

 از زمین نرم و ناهموار و از شیرین آن و از نمکزار . بر آن خاک آب ریخت تا پاک شد

، و با تری محبتش بیامیخت تا چسبناک شد . پس صورتی از آن پدید آورد

، با اندامهای بایسته، و عضوهای جدا و به یکدیگر پیوسته . آن را بخشکانی

د تا یک لخت شد و زمانی اش بداشت تا سخت شد ، چنانکه اگر بادی بدان می وزی

د بانگش به گوش می رسید . پس از دَم ِ خود در آن دمید تا به صورت انسانی گردید :

 خداوند ذهنها ، که آن ذهنها را به کار گیرد ، و اندیشه ای که تصرّف او را پذیرد

. با دست و پایی در خدمت او و اعضایی در اختیار و قدرت او . با دانشی که بدان حق

 را از باطل جداکردن داند ، و مزه ها و بویها و رنگها و دیگر چیزها را شناختن تواند

. با طبیعتهای متضاد و سرکش  و سرشتهای با هم خوش ، گرم با سرد  درآمیخته

و تری بر خشکی ریخته  - و حیرت همه را بر انگیخته - . پس ، از فرشتگان خواست ت

ا آنچه در عهده دارند  ادا کنند  و عهدی را که پذیرفته اند وفا کنند

. سجدهء  او را از بُن دندان بپذیرند

، خود را خوار و او را بزرگ گیرند ؛ و فرمود : 

(( آدم را سجده کنید ای فرشتگان !

 فرشتگان به سجده افتادند جز شیطان ))

که دیدهء معرفتش از رشک تیره شد و بدبختی بر او چیره ، خلقت آتش ر

ا ارجمند شمرد  و بزرگ مقدار و آفریدهء از خاک را پست و خوار ، پس خدایش

 مهلت بخشید که خشم را سزاوار بود ، و کامل شدن بلا و آزمایش را در خور و بکا

ر ، و وفای به وعده را  - چه کسی کند چون پروردگار! – و پروردگار فرمود :

(( همانا تو از واپس افکندگانی که تا

 رسیدن رستاخیز بمانی . ))