به خاطر بسپار که فراموش ....

بسم الله الرّحمن الرّحیم

 

 

دو چیز را فراموش نکن :

 

 

1 خدا        **        2مرگ

 

 

 

دو چیز را فراموش کن :

 

 

1به کسی که خوبی میکنی        **        2به کسی که در حق شما بدی میکند

 

 

 

چهار چیز را نگهدار :

 

به نمازی که می ایستی دلت را نگهدار

 

در مجلسی که می نشینی زبانت را نگهدار

 

سفره ای که پهن میشود شکمت را نگهدار

 

به خانه کسی که می روی چشمت را نگهدار

 

 

         رسول اکرم ( صلَّی الله و علیه و آله و سلّم )

از این پس ....

به نام خدا

 

از این پس ..

علی ماند و چاه و نخلستان و

تنهایی بی فاطمه..

 

وای ! غمت . فرق دلم را گشود..

 بسمه تعالی

 

 

فاطمه ای ماه محمد نشان

خاک نشین حرمت عرشیان

ای نگهت ، مایه ی سرمستی ام

هستی تو ، فلسفه ی هستی ام

خنده بزن ، ای گل احساس من !

سوسن من ، یاسمن و یاس من !

خنده بزن تا که بخندد خدا

لب بگشا تا همه گردد فدا

ای نمک خوان خدا ، فاطمه !

جان جهان ، جان خدا ، فاطمه !

ای صنم پرده نشین خدا

عشق علی ، ماه گزین خدا

مادر گل های بهشتی تویی

غرقه منم ، صاحب کشتی تویی

آه ! چه آمد به تو یاس کبود

وای ! غمت ، فرق دلم را گشود

غصب شده باغ فدک فاطمه !

می روی الله معک فاطمه !

فلسفه ی عشق تو را از برم

این دل خونین و دو چشم ترم  

 

یا فاطمه.. ..

 

به نام خدا

 

 السلام علیک یا دخت رسول الله                                               

    اشفعی لنا عندالله.. 

دوستی در احادیث

  

 

 

 هوالرحیم

 

   دوستی در احادیث

 

 

امام صادق (ع) : پنج تن خواب ندارند : آن که در پی ریختن خونی است ؛ آن که برای به چنگ آوردن متاع دنیا میان مردم به باطل و بهتان سخن می گوید؛ آن ناگزیر از پرداخت مالی فراوان است وهیچ مالی ندارد ؛ و دوستداری که در آستانه ی از دست دادن دوست خود است.

 

                                          

 

امام علی (ع) در دیوان منسوب به ایشان - : شب های هجران را دوست دارم ، نه اینکه بدان ها شادمان باشم ؛ بلکه به آروزی آنکه روزگار پس از  آن{ایّام}وصال را برسانم ./ ایّام وصال را ناخوش می دارم زیرا ؛ می بینم که همه چیز ، شیفته{و رو به}زوال است.

                                    

 

رسول خدا (صلّی الله و علیه و آله وسلّم ) : خویشاوند ، آن است که دوستی نزدیکش ساخته است ، گر چه {نسبت} خویشاوندی اش دور باشد و بیگانه ، آن است که دوستی دورش ساخته است ، گر چه {نسبت} خویشاوندی اش نزدیک باشد.

                                                                                     

 

امام علی (ع) در حکمت های منسوب به ایشان - : دوست ، خویشاوند روح است و برادر ، خویشاوند تن.    

 

 

امام علی (ع) : دوست  ، انسانی است که همان خودت است ، جز آنکه {به تن } غیر از توست.                                                                                      

 

 

امام علی(ع) در حکمت های منسوب به ایشان - : ناتوان ترین مردم ، کسی است که در دوست یابی کوتاهی کند ، و ناتوان تر از او کسی است که دوستی به دست آورد وسپس او را از دست بدهد.

                                                                                                                                           

 

امام علی (ع) در حکمت های منسوب به ایشان - : دوستانت بسیار باشند، امّا رازت را تنها با یکی از آنان در میان بگذار.                                     

                               

 

امام صادق (ع) : در دنیا بر شمار دوستان بیفزایید که در دنیا و آخرت ، سود می رسانند . امّا در دنیا نیازهایی بر می آورند ، و امّا در آخرت دوزخیان می گویند : (( پس ما را نه شفیعانی است و نه دوستی مهربان )).                                                                                                                 

 

 

امام صادق (ع) : بر شمار برادران بیفزایید که هر مومنی را دعائی اجابت شده است.                                                                                       

 

 

امام سجّاد (ع) : با هیچ کس دشمنی مکن ، گرچه گمان میکنی به تو زیانی نمیرساند و تسبت به دوستیِ هیچ کس ، بی رغبتی نشان مده ، گرچه گمان کنی به تو سودی نمی رساند ؛ زیرا تو نمی دانی که کِی به دوستت نیازمندی  و کِی از دشمنت هراسان . هرگاه کسی از تو عذرخواهی کرد ، عذرش را بپذیر ، گرچه بدانی که دروغ می گوید .                                                                                                                                                 

 

رسول خدا (صلّی الله و علیه و آله و سلّم ) : هرگاه  مومن دارای چهارصفت گردد ، خداوند بدانها بهشت را بر او واجب گرداند : راستی در زبان ، بخشش در مال ، دوستی در دل ، و نیک خواهی در نهان و آشکار.                                                                                                                 

 

 

رسول خدا (صلّی الله و علیه و آله و سلّم ) : هرگاه دو تن یکدیگر را دوست بدارند ، آنکه دیگری را بیشتر دوست می دارد  ،  از دوستش برتر است .                 

   

 

عزادار حقیقی

 

                                                                               

 

  به نام خدا

 

.... عزاداری موفق تر و به مقام منتظر نزدیکتر است که در درجه ی اوّل

 به خودسازی موفق تر شده باشد زیرا کسی که پیام عاشورا را فهمیده باش

د خوب میداند که کسی به سیّد الشهداء علیه السلام نزدیکتر است ک

ه از شباهت و سنخیت بیشتری نسبت به آن حضرت برخوردار باشد

. بعلاوه خودسازی نوعی انتقام عملی از دشمنان امام حسین (ع) است.

 هر قدر تعداد انسانهایی که بیشترین شباهت را به امام حسین (ع) داشته باشن

د و بیشتر پیرو مکتب آن حضرت باشند در یک جامعه بیشتر باشد ، دشمنان دشمنان

 امام حسین و امام زمان (علیهماالسلام) خشمگین تر ، ضعیف تر و منزوی تر

 می شوند .و زمینه برای ظهور منتقم اصلی مهیاتر می شود. در درجه بعدی

 عزاداری موفق تر و به مقام منتظر نزدیکتر است که برای اهداف امام زمان (ع) قویت

ر و مفید تر باشد. عزادار حقیقی کینه مقدّس خود را نسبت به دشمنان امام حسین (ع

) و منتقم خون او (ع) در عمل نشان میدهد.

 

  هر قدر کینه مقدّس عزادار نسبت به دشمنان بیشتر باشد او را در خودسازی

 و اجرای عملیات انتقام قوی تر و در مبارزه با موانع ظهور منتقم اصلی جدّی ت

ر و پرتلاش تر می کند.

 

 به عبارت دیگر میزان صداقت یک عزادار در عمل ثابت می شود  نه  در شعار.

 

             

برگرفته از کتاب عزادار حقیقی – استاد محمّد شجاعی